تبلیغات
اباصالح

اباصالح
یارب آن مهدی مارابرسان-معدن مهرو وفارابرسان
قالب وبلاگ

برهه دوم زندگى امام عصر(ع), از زمانى شروع شد كه سایه پدر را از دست داد و خود عهده دار منصب امامت گردید.
این دوران, كه مى توان آن را دوران حیرت و محنت(1) شیعیان نامید, بر دوستداران اهل بیت(ع) بسیار سخت گذشت و آنان, آزمون سرنوشت سازى را پشت سر گذاشتند. از یك سو, فرقه ها و نحله هاى گوناگونى پیدا شدند كه در رابطه با امامت, افكار و اندیشه هاى متضادى داشتند و مردم را به شبهه و تردید مى انداختند و شیعیان, به دنبال ملجائ و مرجعى مى گشتند(2), تا بتوانند در این عرصه خطرناك, در پناه او بمانند و از افكار اندیشه خود به دفاع برخیزند.
این مسائله, به اندازه اى شدت یافته بود كه مسعودى مى نویسد:
(مردم, پس از امام حسن(ع) بیست طایفه شدند و هریك, بر باور وعقیده اى بودند.(3))
از سوى دیگر, دشمن احساس كرده بود كه امام یازدهم(ع) فرزندى دارد, از این روى در صدد دستگیرى و نابودى وى برآمده بود.
مجموعه این حوادث, فضاى حیرت و سرگردانى را دو چندان مى ساخت و به فرموده امام رضا(ع):
(... ولابد من فتنة صمّاء صیلم یسقط فیها كل ولیجة وبطانة وذلك بعد فقدان الشیعة الثالث من ولدى.(4))
بعد از درگذشت سومین فرزندم[ امام حسن] فتنه فرا گیر و طاقت فرسایى فرا مى رسد كه بسیارى از خوبان و نخبگان در آن فرو مى افتند.
در این برهه از زندگانى مهدى موعود(ع), مسائل و حوادثى پیش آمد كه جاى بحث و بررسى دارد:


1. امامت در خردسالى:
از آنچه تاكنون آوردیم, روشن شد كه امام یازدهم(ع) از آغاز ولادت مهدى(ع) دو وظیفه اساسى و حسّاس را عهده دار شد و از انجام آن نیز به درستى به در آمد.

 حمایت و حفاظت از امام زمان(ع) در برابر حكومت خون آشام عباسى.
اثبات وجود امام و اعلام امامت او به عنوان امام دوازدهم. حفظ این دو موقف بزرگ, با توجه به سلطه دستگاه جبار عباسى, بسیار دشوار بود.
امام حسن(ع) با تدبیر و تعهدى كه داشت, مهدى(ع) را از هرگونه خطر و حادثه اى مصون نگهداشت و در فرصتهاى مناسب, به یاران و دوستان ویژه و مطمئن, امامت و جانشینى او را اعلام كرد.
پرسشى كه در این جا مطرح مى شود آن است كه چگونه مهدى(ع) در پنج سالگى به امامت رسید و عهده دار این مسؤولیت خطیر و بزرگ گردید. آیا این مسائله جنبه استثنائغ داشت, یا امرى بود معمولى و عادى؟
در باور ما شیعیان, امامت در سنین كم, محذورى ندارد و نمونه هاى دیگرى نیز داشته است.
قرآن مجید, به عنوان محكم ترین سند معارف دینى, از افرادى نام مى برد كه در خردسالى داراى حكمت و نبوت شدند. این نشانگر آن است كه در میراث پیام آوران الهى, مسائله پیشوایى در كودكى پدیده نوظهور نبوده و نیست:
(یا یحیى خذا الكتاب بقوة وآتیناه الحكم صیّباً (5))
اى یحیى! كتاب را به نیرومندى بگیر و در كودكى به او دانایى عطا كردیم.
درباره نبوت حضرت عیسى(ع) مى فرماید:
(فائشارت الیه قالوا كیف نكلّم من كان فى المهد صبیّاً. قال انى عبدالله آتانى الكتاب وجعلنى نبیّاً)(6).
به فرزند اشاره كردند, پس گفتند: چگونه با كودكى كه در گهواره است سخن بگوییم. كودك گفت: من بنده خدایم. به من كتاب داده و مرا پیامبر گردانیده است.
بنابراین, مسائله امامت در سنّ كودكى, نخستین بار نبوده است كه مورد اعتراض واقع شده بلكه پیش از امام زمان, دربین انبیا نمونه هاى فراوان داشته و نیز امامان قبل از حضرت: امام جواد و امام هادى(ع) هم درخردسالى عهده دار امامت شده بودند.

2. نماز بر پیكر پدر:
امام حسن(ع) در آستانه ارتحال قرار گرفت. چند روزى كسالت شدید پیدا كرد. خلیفه از این امر آگاه شد. و به دستور وى, گروهى از سران دولت و گروهى از پزشكان, به منزل امام یازدهم رفتند, تا ضمن مداواى حضرت و كسب وجهه عمومى, اوضاع و شرایط را زیر نظر بگیرند و رفت و آمدها را به كنترل در بیاورند اگر صحنه مشكوكى در رابطه با جانشینى و امامت پس از امام حسن(ع) دیدند, آن را گزارش كنند(7).
تا این كه در تاریخ هشتم ربیع الثانى, سال 260 ه. ق. امام حسن(ع) در شهر سامرا, چشم از گیتى فرو بست و به جوار حق شتافت.
شیخ مفید مى نویسد:
(فلما ذاع خبر وفاته صارت سرّ من رائى ضجة واحدة عطلت الائسواق وركب بنوهاشم والقواد وسائر الناس الى جنازته فكانت سرّ من رائى یومئذ شبیهاً بالقیامة فلما فرغوا من تهیئته بعث السلطان الى ابى عیسى ابن المتوكل یائمره بالصلاة علیه.(8))
زمانى كه خبر وفات امام حسن(ع) پخش گردید, سامرا غرق در عزا شد, بازارها تعطیل گردید, بنى هاشم و مائموران دولت و سایر مردم به سوى خانه امام حركت كردند.
در آن روز, گویى قیامتى بر پا شد... هنگامى كه مقدمات غسل و تشییع تمام شد, حاكم عباسى به فرزند متوكل[ ابو عیسى] دستور داد بر جنازه امام یازدهم نماز بگزارد.
نقل دیگر آن است كه پس از درگذشت امام حسن(ع) و غسل و كفن وى, جعفر(برادر امام) در كنار جنازه حاضر شد, تا بروى نماز بگذارد, ناگهان كودكى از لابه لاى جمعیت به جلو آمد و جعفر را از كنار پیكر پدر كنار زد و خود بروى نماز گزارد(9).
بین این دو نقل مى توان این گونه جمع كرد كه بگوییم دو نماز بر جنازه امام حسن عسكرى گزارده شده: در جمع و آشكارا و در خلوت و نهانى.
و این نكته را مى توان از روایت پیشین كه بدان اشارت رفت استفاده كرد, راوى مى گوید:
(... فلما صرنا فى الدار اذا نحن بالحسن بن على(ع) على نعشه مكفناً فتقدم جعفر بن على لیصلى على اخیه, فلما هم بالتكبیر خرج صبى... فجبذ برداء جعفر بن على وقال: تائخر یاعمّ فانا احق بالصلاة على ابى فتائخرجعفروقداربدّوجهه واصفر...(10)
[ابوالائدیان] مى گوید: هنگامى كه به خانه امام حسن(ع) رسیدیم وى را در حالى دیدیم كه كفن شده بود. برادرش جعفر جلو افتاد تا بر جنازه امام نماز بخواند.
هنوز تكبیر را نگفته بود كه كودكى بیرون آمد و لباس جعفر را گرفت و او را از جنازه كنار زد و فرمود: اى عمو كنار بایست كه من از تو براى نماز گزاردن بر پدرم شایسته ترم.
جعفر نیز در حالى كه رنگ از چهره اش پریده بود, كنار رفت.
از این روایت استفاده مى شود نمازى كه امام مهدى(ع) بر بدن امام حسن(ع) خوانده در خانه امام و در میان افراد خاص برگزار شده و این با نماز ابوعیسى كه در میان جمع و نماز رسمى بوده است, ناسازگارى ندارد. البته این جمع بندى در صورتى است كه بخواهیم مسائله را از جنبه عادى ومعمولى بررسى كنیم. و اما در فرض اعجاز و غیر عادى بودن, نیازى به این مباحث نیست.

(1) (كتاب الغیبة), نعمانى 185/.
(2) (بحار الائنوار), ج11/51 و 12.
(3) (مروج الذهب), مسعودى ج199/4.
(4) (كتاب الغیبة), نعمانى ;180/ (كمال الدین) ;370/ (سفینة البحار), ج703/2.
(5)  سوره (مریم),آیه 12.
(6)  سوره (مریم), آیه 29.
(7) (بحارالائنوار), ج328/50.
(8) (همان مدرك); (اصول كافى), ج;505/1 (ارشاد) مفید, ج324/3, مؤسسة آل البیت.
(10و9) (كمال الدین) 475/.


چشم به راه مهدى
ص  338 - 333


[ چهارشنبه 14 فروردین 1392 ] [ 06:00 ب.ظ ] [ داوود سالمی راد ] [ نظرات ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

مطالب جالب در مورد امام عصر(عج)
آرشیو مطالب
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب
حدیث موضوعی
زیارت عاشورا
دعای عظم البلا مشاهده صفحه جدید چاپ این صفحه تماس با ما

دریافت کد مدح و همخوانی العجل مولا العجل مولا